Het gebeurde in die laatse week van mei 1982; Academisch Ziekenhuis Groningen; revalidatieafdeling 'neurochirurgie'. Na anderhalve week op afdeling 'beademing,' ontwaakt uit een coma. Ik had een hersenbloeding opgelopen zo vertelde men me.
Ondanks tijdelijke verlammingsverschijnselen, gehoorstoornis, dubbelzien, herstelde ik dus enigzins zodat ik een vervolgbehandeling mocht kiezen.
Op de vooravond van een min of meer overeengekomen vervolgbehandeling in Haren, kreeg ik ondanks het late uur onverwachte bezoek van vier bezopen schoolvrienden uit mijn geboortedorp.
Ik moest hen zweren, gedurende hun bezoek vorderde, terug te keren naar mijn Friese geboortedorp, de volgende dag per ambulance naar een verpleeghuis in de plaats B. . De oudste van het groepje; een alcoholist, dreigde zelfs met geweld als ik niet aan zijn wensen zou voldoen.
Het was al ver na tienen, het bezoekuur was al ruimschoots voorbij, ik ben nog naar mijn bed gevlucht om bescherming te zoeken van de nachtverpleegkundige, die met enkele patienten zat te roken voor de tv. Haar commentaar was dat ik me niet zo druk moest maken.
Aldus ben ik teruggegaan naar de voyer, in de hoop de hufters de deur te kunnen wijzen, in plaats daarvan kreeg afwisselend knieen op mijn borstkas gedrukt om me te laten zweren. Er was geen personeel meer aanwezig om aan te klampen.